در سیستم حقوقی ما طلاق یک ایقاع است (منظور از ایقاع یک عمل حقوقی است که نیاز به اراده فقط یک طرف دارد و چنین نیست که مانند عقد به دو اراده و دو تصمیم احتیاج باشد) ولی این تصور نیز صحیح نیست که فقط مرد حق طلاق دارد بلکه زن نیز در موارد زیادی حق مراجعه به دادگاه و تقدیم دادخواست طلاق را دارد.
آشنایی با انواع راه ها و روش های رسیدگی به طلاق
بررسی ماهیت طلاق
دعوی طلاق یکی از دعاوی رایج محاکم خانواده است که زن یا شوهر از دادگاه درخواست حکم یا اذن به طلاق را مینمایند.
در واقع مراد از طرح دعوی، حل اختلاف درباره استحقاق اعمال جنین حقی است که در آینده و بعد از تصمیم قطعی دادگاه از ان استفاده مینماید.
به تعبیر دیگر اراده شوهر به اجرای صیغه خاص نزد دو مرد عادل ،جدایی زوجین را ایجاد و دخالت دادگاه ،مجوز واقع ساختن ان و ثبت طلاق در محضر است و در وقوع عمل حقوقی اثر ندارد. عدم ثبت واقعه ازدواج نیز مانع از رسیدگی به تقاضای طلاق و انحلال نکاح در دادگاه نیست.
زیرا بدون اجازه دادگاه نیز میتوان صیغه طلاق را جاری کرد . بدون اینکه حکم بطلان ان در قوانین مدون مشاهده شود. هدف مقنن از مراجعه به دادگاه ،جلوگیری از وقوع طلاق های بی مورد و اصلاح ذات البین است.
به همین دلیل گاهی در وقوع طلاق یا پاره ای از ارکان آن یا نفوذ طلاقی که واقع شده است،فیما بین زوجین اختلاف ایجاد میشود که دعاوی مثل تنفیذ طلاق(اختلاف در اصل طلاق) یا الزام به ثبت طلاق طرح و اقامه میشود .
اوصاف طلاق
1- یک نوع عمل حقوقی یک طرفه یعنی ایقاع است.
2- عمل حقوقی تشریفاتی است که باید به صیغه طلاق و در حضور لااقل دو نفر مرد عادل که طلاق را بشنوند واقع شود .
3- به اراده شوهر واقع میشود . یعنی در همه موارد چه درخواست کننده زن باشد یا مرد باشد ،مرد باید صیغه طلاق را جاری و ان را واقع سازد .
4- طلاق علی القاعده با اذن یا حکم دادگاه واقع میشود.
5- طلاق وسیله انحلال عقد نکاح دایم است.
پاکیزگی زن ؛یعنی در حالت نفاس و عادت زنانگی اجرای صیغه طلاق صحیح نیست مگر اینکه زن حامل یا طلاق قبل از نزدیکی واقع شود و یا شوهر غایب بوده و زاعدت زنانگی نتواند اطلاعی حاصل کند.
شرایط طلاق
الف- شرایط اساسی صحت طلاق
۱- دارا بودن قصد و رضا از طرف شوهر
زیرا اعمال ارادی است .لذا باید صیغه طلاق خارج از هرگونه اکراه و اجبار و اشتباهی درشخصیت طرف مقابل ،توام با اعلان اراده باطنی توسط مرد یا به وکالت از طرف وی ،به صیه خاص جاری شود.
۲- اهلیت:
۱-۲- صغیر: در قانون برای طلاق بلوغ قانونی را لازم و هیچ استثنایی بر ان نیستو مگر اینکه کسی الزام صغیر را به اجرای طلاق از محکمه در خواست کند که باید به طرفین قیم یا ولی طرح دعوی نماید
۲-۲- سفیه: چون طلاق از امور غیر مالی است و تصرف در مال نمیباشد ،پس رشد از شرایط ان نیست.
۲-۳- مجنون: ولی مجنون میتواند در صورت مصلحت مولی علیه، زن اورا طلاق دهد و اما قیم میتواند بعد از پیشنهاد دادستان و تصویب محکمه ،طلاق را واقع سازد
۳- لزوم تعیین موضوع طلاق:
یعنی زنی که طلاق داده میشود باید موضوع قصد قرار گیرد. اعم از اینکه یک زن یا چند زن موضوع قصد باشند
ب- شرایط زن
1- پاکیزگی زن ؛یعنی در حالت نفاس و عادت زنانگی اجرای صیغه طلاق صحیح نیست مگر اینکه زن حامل یا طلاق قبل از نزدیکی واقع شود و یا شوهر غایب بوده و زا عدت زنانگی نتواند اطلاعی حاصل کند.
2- وقوع طلاق درطهر مواقعه صحیح نیست مگر اینکه زن یائسه یا حامل باشد
ج- شرایط صوری
۱- تحصیل اذن یا حکم دادگاه
علی الخصوص زمانی که زن متقاضی طلاق است و قاضی شوهر را اجبار به طلاق میکند یاخود به عنوان ولی ممتنع ،زن را طلاق میدهد.
۲- اجرای صیغه طلاق
2-1- باید به لفظ خاص باشد که با هر صیغه ،طلاق یک بار انجام میشود ولو اینکه چندبارتکرار شود،مگر اینکه در زمان عده مردرجوع نماید و صیغه طلاق دیگری جاری شود.در این صورت طلاق دوم صورت گرفته است.
2-2- نزد دو شاهد عادل مرد باشد به نحوی که هردو باهم بشنوند.
جهت ارتباط با وکیل متخصص دعاوی خانواده و طلاق کلیک کنید – ۸۸۰۱۹۲۴۳